World Servanst project in Bolivia - Mirjam Lammers  klik op een foto voor een vergroting  U heeft er vast al wat van gehoord, de reis die ik heb gemaakt met twee vriendinnen van school. We hebben hier in de kerk mogen collecteren voor de bouw van een ziekenhuisje in Bolivia. Onze reis begon op donderdag 13 juli op Schiphol. Een reis van veel vertragingen, en zelfs een vluchtannulering volgde. Vanwege deze vluchtannulering was het dat we een nacht doorbrachten in de miljoenenstad Buenos Aires. Twee dagen later konden we eindelijk uit de bus stappen in Pueblo Nuevo, onze eindbestemming. Meteen al bleek dat de mensen erg blij waren met onze komst. Het hele dorp van jong tot oud was uitgelopen om ons te verwelkomen. We liepen door een haag van mensen de bus uit, je kond de hooggespannen verwachtingen voelen. Er stond een enorm feestmaal klaar, bestaande uit rijst met kip. De volgende dag hebben we kennis gemaakt met de bevolking en spelletjes gedaan met de kinderen. Ook kregen we een rondleiding door het dorpje. ‘s Avonds hebben we een kerkdienst bezocht. Deze verliep heel anders dan we hier gewend zijn. Het was heel emotioneel, de predikante stond haast te huilen en de gebeden werden hardop door elkaar geschreeuwd, allemaal in het Spaans. Misschien is dat ook  iets om hier te proberen…? De volgende dag begon datgene waarvoor we gekomen waren, de bouw. Het werk was zwaar, onder andere door het weer. Alles moest zelf gedaan worden, we hebben gemetseld en getimmerd, maar we moesten ook zelf de steigers bouwen en het cement scheppen. Na een paar dagen begon de kliniek al echte vormen aan te nemen. Een bouwdag begon al vroeg, om 7 uur om precies te zijn. We aten met de hele groep buiten, naast het kerkje waarin we sliepen. De dag werd geopend met een stukje overdenking. Om 8 uur werden we op de bouw verwacht en werden de taken verdeeld. Dan kon het bouwen beginnen. Rond een uur of 10 kregen we vaak een soort Boliviaanse snack die de kokkinnen voor ons hadden bereid. Om 12 uur gingen we lunchen bij de kerk. Na de lunch hadden we gmg-tjes. Dit zijn de goede-middag-gesprekjes. In groepjes gingen we praten over onze ervaringen, het geloof en wat ons verder bezig hield. Om half 2 begon de bouw weer. Dat ging door tot 5 uur. Daarna was er een uurtje vrije tijd en om 6 uur stond de volgende maaltijd weer klaar. Na deze maaltijd werd de dag afgesloten met een stukje uit de bijbel. ’s Avonds hadden we ook een programma. We hadden vrije avonden maar ook avonden die bijvoorbeeld gevuld werden met ‘cultuur’. Op deze avonden konden we praten met doctoren en mensen uit de stad. Uit deze gesprekken werd ons duidelijk hoe arm de mensen in het dorp eigenlijk zijn. Je zag het natuurlijk om je heen wel, maar het was wel schokkend om te horen dat het dagloon van een volwassen man daar ongeveer evenveel is als het uurloon van mijn weekendbaantje. Daarnaast werd ook voor hen duidelijk waarom wij er waren. De Bolivianen vroegen vaak waarom wij dit deden. Of dit uit geloofsovertuiging was, of om mensen te helpen. Ze vroegen zich ook af hoe wij aan het geld zijn gekomen om helemaal naar Bolivia te reizen. Ze waren erg verbaasd om te horen dat wij acties hadden gevoerd om het geld bij elkaar te krijgen en dat wij daar een groot deel van onze vrije tijd in hadden gestoken. Ze vonden het geweldig dat er in Nederland in de kerk mensen zijn die geld willen geven voor een ziekenhuis in hun dorp!!! Daar hadden ze geen flauw idee van. Het motto van World Servants is “bouwen aan jezelf door te bouwen voor een ander” Wat mij betreft paste dit precies bij deze reis. Je bouwt natuurlijk voor hen, je zet een kliniek op om hen een betere gezondheidszorg te geven. Maar tegelijkertijd verander je zelf ook. Je komt oog in oog te staan met armoede en een hele andere, enorm gastvrije cultuur. Daarnaast bouw je een bijzondere band op met leeftijdsgenoten en praat je veel over het geloof. Al met al hebben we iets prachtigs meegemaakt in Bolivia en hebben we de mensen steun kunnen geven. Daarom wil ik u, ook namens de mensen in Bolivia, hartelijk bedanken voor de financiële steun die dit project mogelijk maakte. DANK U WEL!!